3 วัน ฉันอยู่บ้าน อีก 3 วัน ฉันออกเดินทาง
3 วันอยู่งานบวชที่เพชรบูรณ์ อีก 3 วันนอนเล่นอยู่กลางสนาม
หญ้าหน้าร้อน
3 วันฉันอยู่ท่ามกลางหมอกขาว อีก3 วันฉันเดินทางกลับ...
3 วันฉันไปอยู่อุบล นอนฟังเสียงฝนคร่ำครวญ
3 วันฉันคิดถึงเธอ อีก 3 วันเธอโทรมาบอกว่าลืมกันไปแล้ว
3 วันฉันออกเดินทางไปทะเล อีก 3 วันกลับมาเศร้าที่บ้าน
3 วันฉันทำงานหนักแทบตาย อีก 3 วันต่อมา ฉันหลับเป็นตาย
3 วันฉันกลับไปนอนที่บ้าน อีก 3 วันฉันนั่งเพ้ออยู่กับเพื่อน
ฉันไปไหนมาไหนได้ไม่เกิน 3 วัน ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่ 3 วันก็คงเพียงพอแล้ว
สำหรับทุกอย่างที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ฉันไม่ค่อยทำอะไรเหมือนๆกันได้เกิน 3 วัน หากไม่จำเป็นจริงๆ
เพราะเป็นคนเบื่อง่าย หรือว่าอาจจะเป็นเพราะเกิดมาเป็นลูกคนเล็ก เอาแต่ใจและไปไหนได้ไม่เกิน 3วัน ก็ต้องกลับบ้าน มาหาความอบอุ่นทางใจ...
3 วันฉันยังอยู่ที่ทะเล อีก 3 วันฉันเดินทางไปภูเขา
3 วันฉันยังมีเธออยู่เคียงข้าง อีก 3 วันเธอไปเดินข้างคนอื่น
3 วันก่อนหน้านี้ฉันเดินคนเดียว วันนี้ฉันยังเดินคนเดียว
3 วันต่อจากนี้ฉันยังเดินคนเดียวเหมือนเดิม ...แต่เปลี่ยนทิศทาง
3 วันแล้วที่ฉันกลับมาเดินในทิศทางที่เหมาะสมกับตนเอง เมื่อหัวใจเคยเปลี่ยนไป
อีก 3 วันมันคงกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง...
3วันที่ฉันเปลี่ยนแปลง อะไรๆก็คงจะไม่เหมือนเดิม
เธอจะอยู่กับฉันเกิน 3 ได้ไหม..
อีก 3 วันข้างหน้าใจจะได้ไม่ต้องเหงาอีก...
เขียนในวันที่ 2 พรุ่งนี้ต้องหาอะไรที่แปลกใหม่ทำ ตามประสาคนทำอะไรได้ไม่เกิน 3 วัน
