อยู่ดีๆก็อยากดูหนังขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ วันนี้เดินอยู่คนเดียว ...ในเดอะมอลล์งามวงศ์วาน หลังจากทำธุระเสร็จ คิดอยู่นานสองนาน ว่าจะกลับบ้านดีหรือว่าจะไปไหนต่อ ...ตัดสินใจว่าจะลองขึ้นไปดูโปรแกรมหนังก่อน ถ้ามีเรื่องใหนอยู่ในช่วงเวลากำลังจะฉาย ไม่ต้องรอนานจะดู ดูคนเดียวก็จะดู มุ่งมั่นว่ายังไงต้องลองดูหนังคนเดียวอีกสักครั้ง...หลังจากเคยดูมาแล้วแต่รู้สึกเหงา เศร้า ซึมพิกล ต้องลองดูอีกสักทีว่าจะเป็นอะไรอีกไหมคราวนี้.....ลุ้นๆ ขอให้ได้ดูหนังที่อยากดู...
และแล้วก็ประจวบเหมาะจนได้ หนังเรื่องนี้กำลังจะฉายอีกไม่ถึง 5 นาที ตัดสินใจดูในทันที เป็นหนังรักที่ไม่ควรดูคนเดียว ถือเสียว่าเป็นการทดสอบจิตใจของตนเองไปในตัว...
ดูไปได้สักพักก็เห็นว่ามีบางคนมานั่งดูคนเดียวเหมือนกับเรา ..ก็ไม่ได้เหงามอย่างเคย มีความสุขดีแถวทั้งแถวเป็นของเราเพียงคนเดียว มีคู่รักกระหนุงกระหนิงคู่หนึ่งนั่งอยู่ข้างหน้าเรา ธาตุไฟในตัวไม่ร้อนเร้าอย่างที่คิดเอาไว้ ....ดูหนังรักคนเดียวจนจบ..ไปได้ด้วยดี..
P.S. I Love You เป็นหนังรัก แสนจะโรแมนติก สั่นประสาท สะเทือนต่อมอารมณ์ของคนไร้คนรักได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้ความศรัทธาในรักที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด เฟื่องฟู หรูหราขึ้นมาได้ คนทำคงไม่รู้ว่ามันช่วยให้หัวใจของฉันซึ่งชาชิน ได้ลิ้มรส และสัมผัสความรู้สึกอยากรักขึ้นมาอีกสักครั้ง เอาแล้วไหมหล่ะ เมื่อหัวใจวอนหาเรื่อง..แล้วไงสมองจะไม่ทำตาม...
P.S. เพลงในเรื่องนี้เพราะมากๆ ใครที่อยากให้ดู ขอให้ไปดูกันสองคน ข้อร้องอย่าไปคนเดียว...เลยยย
