ว่างๆก็นั่งมองฟ้า ..บางครั้งก็วิ่ง บางครั้งก็เดิน กะว่าจะให้ไปถึงขอบฟ้าให้ได้ในสักวัน

 สุดท้ายก็เหนื่อย กลับมาตั้งใจนั่งมองอย่างเดียวพอ เดี๋ยวพระอาทิตย์ก็ขึ้น เดี๋ยวพระอาทิตย์ก็ตก ...

 บางทีก็นั่งวาดรูปท้องฟ้า ..ทุกวันทุกคืน เหมือนคนบ้า กะว่าจะจัดนิทรรศการภาพวาดภาพท้องฟ้า 365 วันของตัวเองในสักวัน ..

 วันนี้พยายามหารูปท้องฟ้ามาเก็บรวบรวมไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เอาไว้เป็นแบบวาดรูปในวันที่ฝนตก (จิตตก)

 ท้องฟ้ามันบอกอารมณ์ของมันในทุกวันผ่านฟากฟ้า ซึ่งก็เหมือนกับคนเราเมื่อความเศร้ามาเยือนก็ร้องไห้เหมือนฝนรั่วลงมาจากฟ้า...



 มอง ขอบฟ้า ไกลๆ ตรงนั้น


 ฉันมอง จ้องมองทุกวัน


 รู้เพียงตอนนี้ ว่าเธออยู่ตรงนั้น


 เราไกลกัน เหลือเกิน


 แล้วเธอ..มองฟ้า ไกลๆบ้างไหม


 เพราะเรา จะได้พบกัน


 ที่สุดปลายฟ้า ปลายสายตาตรงนั้น


 หัวใจเราจะได้พูดคุย


 ปล่อยใจให้ความเงียบเหงา มาพบกัน


 ไต่ถามถึงความผูกพันที่มี


 เจ็บปวด บ้างไหม ว้าเหว่สักเท่าไร


 ขอบฟ้าคง ทำให้เรา ใกล้กัน


 ขอบฟ้า..คงทำให้เรา...พบกัน..อืมมมม


 ขอบคุณพี่เจี๊ยบที่แต่งเพลงดีๆมาให้กัน..เพลงขอบฟ้าเวลาเหงา