ไปเดินป่า มา อุยไม่ใช่ บุกป่า ฝ่าดง มาตะหาก
ระหก ระเหิน กะจะไปเดินเล่นเย็นๆใจ ไปๆมาๆกลายเป็นว่าต้องตะกายเขา
ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะไปถึง T-T



ด้วยสังขารที่มีอยู่น้อยนิด ชีวิตจึงลากเอาวิญญาณที่มีอยู่ขึ้นเขาไป
ปีนๆป่าย ลื่นๆล้มๆไปตามทาง เมื่อไหร่จะถึงใจก็คิดไปตลอดทาง

เริ่มเหนื่อยแล้วน้า ได้ยินเสียงน้ำตกรำไร มันอยู่ตรงไหนกัน
สงสัยอยู่ตรงปลายภูเขาตรงนั้น หรือตรงโน้นกัน
เดินปิดๆเบี้ยวๆ เพราะเปรี้ยวใส่รองเท้าแตะ

กว่าจะถึงก็เสื้อเปียกแฉะ เหงื่อไหลน้ำตาเล็ดเต็มสองตา
เห็นแล้วน้ำตกใหญ่(โคตรๆ) อยู่ตรงหน้า
ไม่รอช้า เรามาเล่นน้ำกัน (เหอะ)

โอย ยย น้ำตกเย็นฉ่ำ จะจดจำไปชั่วชีวิตนี้
สายน้ำใส ต้นน้ำ ลำธารตรงนี้
ฉันเคยมาคลุกคลีอย่างคนคุ้นเคย

หนทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์ตัวฉัน
เดินลงเขาไปด้วยกัน
พี่นวลวี๊ดลั่น เป็นสัญญาณ ว่ายังอยู่กันดี

ถึงรถว่าจะหลับไหล
กลับเมาส์กันสุดหัวใจ ขาดดิ้น
ขอจดจำความเป็นเพื่อนไว้ในดวงจินต์
(ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ที่มีให้แก่กันตลอดเส้นทางไกล)